Μπακαλιάρος σκορδαλιά. (Το μυστικό…)

Από τον VASILIOS GAVRILIS

Συνταγές υπάρχουν πολλές.  Όποια συνταγή όμως και να επιλέξετε κρατήστε καλά αυτό μυστικό για να μην σας χωρίσει το κουρκούτι από το ψάρι.


Λοιπόν…..

Εάν περάσετε το ψάρι απευθείας στο κουρκούτι υπάρχουν πολλές πιθανότητες αυτό να χωρίσει. Αντιθέτως, αλευρώνοντας πρώτα το ψάρι και περνώντας το μετά από το κουρκούτι δημιουργείται μια φυσική κόλα που συγκρατεί το κουρκούτι.


Την 25η Μαρτίου, χάριν της μεγάλης διπλής γιορτής του ορθόδοξου Ελληνισμού, παραδοσιακά, σπάμε για μια μέρα τη νηστεία της Σαρακοστής και τρώμε ψάρι. Ανήμερα του Ευαγγελισμού λοιπόν, κάθε χρόνο τα σπιτικά μοσχοβολούν τηγανητό μπακαλιάρο και σκορδαλιά. Ας δούμε για ποιόν λόγο η παράδοση επέλεξε αυτό το ψάρι.

Όπως αντιλαμβάνεστε, παλιά, στο τέλος του Μάρτη ήταν δύσκολο να βρει κανείς φρέσκο ψάρι. Ιδίως στις ορεινές και τις απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας που ήταν άλλωστε και οι πιο φτωχές. Το έθιμο ωστόσο επέβαλε την κατανάλωση ψαριού. Ο παστός μπακαλιάρος ήταν η πιο ασφαλής, αλλά συγχρόνως και η πιο φτηνή λύση. Είτε έβρεχε είτε ο καιρός εμπόδιζε το ψάρεμα, οι πιστοί ήξεραν ότι θα βρουν παστό μπακαλιάρο ακόμη και στα μικρά μπακάλικα.

Μπακαλιάρο λοιπόν με σκορδαλιά, τρώμε τέτοια μέρα σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Και σοφά, μαζί του επιλέγουμε να πιούμε ρετσίνα. Διότι εδώ η γευστική αρμονία αναζητά ένα λευκό κρασί, που να έχει αρκετό σώμα για να μην υπολείπεται του ψαριού, αλλά και ικανή οξύτητα για να κοντράρει το τηγάνι. Το άρωμά του θα πρέπει να μην πολέμα την ιδιότροπη σκορδαλιά, αλλά αντίθετα να την υποστηρίζει.

Απλώς σας προτείνω, πριν ενδώσετε στην ελληνικότατη γεύση του ρετσινιού, να διαλέξετε μια ρετσίνα νέας γενιάς. Διότι, όπως πιθανώς γνωρίζετε, αρκετοί εκσυγχρονιστές οινοπαραγωγοί αποφάσισαν να επαναπροσδιορίσουν την ποιοτική και γευστική θέση της ρετσίνας. Έδωσαν την πρέπουσα προσοχή στην παραγωγή της. Αφιέρωσαν χρόνο στην επιλογή των σταφυλιών, αλλά και του ρετσινιού που το προσθέτουν σε ελεγχόμενη, μικρή ποσότητα. Αποτέλεσμα; Μια σειρά καλο-οινοποιημένων κρασιών με αρώματα και γεύσεις που ισορροπούν ανάμεσα στο σταφύλι και στο πεύκο.


Το Δάκρυ του Πεύκου 2016

Ξηρός, Ήπιος, Λευκός, Ασύρτικο, 14% alc.
Μία νέα προσέγγιση στη Ρετσίνα γι’ αυτούς που την αγαπούν (και τη νοσταλγούν) αλλά όχι μόνο. Πρόκειται για ένα απολαυστικό λευκό κρασί βασισμένο στο Ασύρτικο περασμένο από βαρέλι και με μία διακριτική νότα ρετσινιού. Πίνεται ευχάριστα και συνοδεύει κάθε κλασσικό Ελληνικό μεζεδάκι που θα βρεθεί στο τραπέζι σας.

Καλά κρασιά.

Κάνε Εγγραφή για τις πιο φρέσκες εβδομαδιαίες ιστορίες κρασιού!

Γράψε σχόλιο

Translate »